Położony wśród drzew cmentarz ewangelicki w Sędziwojewie ma to do siebie, że jesienią potrafi niemal całkowicie zniknąć pod spadającymi liśćmi. Przed dwa dni wygrabiliśmy większość z i uporządkowaliśmy zebrane sterty liści.
Po dwóch dniach prac możemy ponownie zobaczyć miejsce wcześniej skryte pod liśćmi… do czasu aż spadną te liście, które jeszcze pozostały na drzewach
Cmentarz ewangelicki w Sędziwojewie powstał w II połowie XIX wieku i funkcjonował do końca II wojny światowej [źródło: Mazurkiewicz Sebastian, Kościoły, kaplice i cmentarze ewangelickie ziemi wrzesińskiej, Września 2017]. Cmentarz jest usytuowany w centrum wsi i znajduje się na nim kilkadziesiąt grobów należących do ewangelików pochodzenia niemieckiego, którzy zamieszkiwali Sędziwojewo. Cmentarz wytyczony jest na planie podłużnego prostokąta, wewnątrz którego znajduje się podłużna kwatera. Od strony południowej zachowały się metalowe słupki, które stanowiły część ogrodzenia. Niestety rozplanowanie jest częściowo nieczytelne, w związku z wycinkami drzew, które wykonywano ze względu na przechodzącą przez teren cmentarza linię energetyczną. Pomimo tego na cmentarzu zachował się starodrzew, który stanowi dominantę krajobrazową w tej części Sędziwojewa.
Historia naszej okolicy przez wieki była tworzona przez ludzi różnych kultur i wyznań. Ślady po nich są nadal obecne w naszym otoczeniu – można je dostrzec choćby w architekturze, miejscach kultu, czy pochówku. Tym ostatnim miejscom nierzadko grozi zapomnienie, co stawia nas przed zadaniem, by ocalić dziedzictwo wielokulturowe i pamięć o tych ludziach. Podjęta przez Błażeja Śniegowskiego inicjatywa jest bardzo ważna – cmentarze te stanowią nieodłączny element krajobrazu kulturowego i historycznego naszej okolicy.
